zaterdag, 23 december 2017

Afscheid nemen...

De "feestdagen" zullen nooit meer zijn zoals vroeger...

Gisteren is mijn schoonmoeder, de moeder van mijn vrouw , de moeder van mijn schoonbroer en schoonzussen, oma van vele kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen (een vijfde achterkleinkind is op komst), in alle rust en vrede overleden...

Ze was 88 jaar geworden, nooit echt ziek geweest in haar leven. (Waar ik graag wil voor tekenen ...)  De laatste maanden begon ze te sukkelen tot... tja... een opname in het ziekenhuis nodig was, toen ze zwaar was gevallen, na vele weken ziekenhuis volgde een opname in een rusthuis (omdat ze alleen niet meer verder kon), waar ze heel goed werd verzorgd. Haar geest bleef heel levendig en heel scherp tot op het einde. Maar als het lichaam niet meer mee wil of kan ... tja, daar kan niemand nog iets aan doen hé ?

Mijn schoonmoeder was verzot op orchideeën en die bloeiden dan ook heel mooi op de rand van haar zon overgoten keukenraam (Hoe ze het deed, om die bloemen zo mooi te houden, was ons een raadsel !). Daarom droom ik haar deze mooie orchidee toe...

overlijden, orchidee,bloem

 

Het zal dus een tijdje stil zijn op dit blogje.

Als ik kan zal ik proberen jullie blogjes te bezoeken, maar nu hebben we andere prioriteiten die voorrang krijgen. Dat begrijp je wel hé ?

 

Niettegenstaande wens ik ieder van jullie een warm en super gezellig kerstfeest toe , met veel menselijke warmte en familiale/vrienden geborgenheid... en natuurlijk een vrolijk eindejaar en een goede start voor 2018 !

 

tot ziens

 

Dirk

 

20:30 Gepost door Dirk in Algemeen, fotografie, macrofotografie | Commentaren (15) | Tags: overlijden, orchidee, bloem | | | |  Facebook

vrijdag, 17 augustus 2012

Serge was ook bij ons in Brussel

Serge , oude reus, och ja, je ziet het wel,

het is niet jouw oude bureaustoel die hier staat

't is het gebaar dat telt, het symbool...  je begrijpt me wel,

Je oude eigen bureauzetel staat ergens vergeten, onder het stof, de draai wieltjes piepen al maanden niet meer...

Soms hoor ik nog verre echo's van je vrolijke lach, je goedgemutste "hoe is 't mannen ?"
Hoe we kankerden over het rotte systeem , hoe we genoten van je avontuurlijke reisverhalen en aan je lippen hingen...  , je heel eigen gezonde kijk op zo vele dingen, je...  zovele dingen...
Horen dat je heel ziek was... zo ineens... het voelt niet goed... verdorie zeg...

Tja Serge, oude vriend, "collega" is zo'n raar woord... een "vriend" woordje lijkt me beter ...

je oude bureauzetel blijft nu voor altijd leeg, maar wees gerust vriend... we zijn je niet vergeten... tot ooit eens...

 

tabé werkmakker

BDIMG_0849.jpg