woensdag, 21 maart 2018

IJSLAND (DEEL 44) - MINIMALISME VINDEN AAN DE VULKAAN LEIRHNJÚKUR

Vanuit de "knusse" zitbankjes in Vorst Nationaal vliegen we terug naar IJsland, terug naar de vulkaan Leirhnjúkur in Krafla. Vlieg je mee ? laughing

Aan de voet van de vulkaan ontdekte ik een heel vreemd landschap... Het land was hier (bijna !) steriel, dood en kaal. Rode en git zwarte kiezels  maken hier de dienst uit. Dit zijn de restanten van recente vulkaan uitbarstingen. Deze kiezels voelen op een heel bizarre manier warm aan... Dit is niet vreemd als je weet dat dit landschap geboren is uit de schoot van de vulkaan en de vulkaan onder die gronden nog steeds actief is... ! Enfin, het voelt raar om de warmte van deze kiezel ondergrond te voelen door je dikke berglaars-schoenzolen !

Vele mensen vinden dit een saai landschap en trekken verder. Ik vond dit landschap echter interessant en ging daarin op zoek naar leuke composities. Al snel ontdekte ik het "minimalisme" in dit barre en kurkdroge gebied.  Ik liet me leiden doorheen de kleuren en het contrasterende blauw van de hemel (een strak blauwe hemel is een zeldzaamheid in IJsland !) en vond hier schoonheid, gezien door mijn lens cool.  Elk moment verwachte ik ufo's te zien landen... "Beam me up Scotty"...  "There is an old Vulcan proverb: Only Nixon can go to China", flitste door mijn hoofd wink.   Dit unieke land neemt een loopje met mijn fantasie tongue-out  Enne... ik genoot ervan hoor laughing

 ijsland, iceland, vakantie, vulkaan, lava, rotte eieren geur, leirhnjúkur, krafla, haiku, poëzie, taal, canon 100400mm lens, canon 1d mark 4, eiland, zon, zonsopgang, ochtend, ochtendlicht

 

 

 

 

 

Hier en daar zag ik sporen van plantaardig leven. 't was niet echt moeilijk om hier een heel klassieke "regel van derden" compositie uit te zoeken. De weinige stugge begroeiing  past perfect in de zwaartelijnen

Het intense blauw in de lucht komt door het polarisatiefilter.  De zon stond achter van mij. Ideale stand voor het polafilter. Door de gitzwarte stenen was het niet eenvoudig om de witbalans goed te zetten, maar je weet ondertussen al wel dat ik zo'n technische instel probleempjes graag te lijf ga laughing

 ijsland, iceland, vakantie, vulkaan, lava, rotte eieren geur, leirhnjúkur, krafla, haiku, poëzie, taal, canon 100400mm lens, canon 1d mark 4, eiland, zon, zonsopgang, ochtend, ochtendlicht

 

 

 

 

 

Flard

 

Een flard van leven

ontkiemd uit vulkaan kiezels

valt hier echt wel op

 ijsland, iceland, vakantie, vulkaan, lava, rotte eieren geur, leirhnjúkur, krafla, haiku, poëzie, taal, canon 100400mm lens, canon 1d mark 4, eiland, zon, zonsopgang, ochtend, ochtendlicht

 

 

 

 

Hoe een andere beeldhoek en een andere zoom lengte een totaal andere foto kan geven... Deze en voorgaande foto zijn vanop dezelfde plaats gemaakt. Leren zien... dat heeft mijn oude tekenleraar, Walter Brems er bij ons echt wel ingehamerd tongue-out Ik ben hem dankbaar voor deze wijze lessen ! kiss

 ijsland, iceland, vakantie, vulkaan, lava, rotte eieren geur, leirhnjúkur, krafla, haiku, poëzie, taal, canon 100400mm lens, canon 1d mark 4, eiland, zon, zonsopgang, ochtend, ochtendlicht

 

 

 

 

 

Om dit logje af te ronden...

Rechts op de foto zie je gitzwarte uitgeholde grotten... daarin heb ik diepe (?) putten opgemerkt (Gezien vanop een veilige afstand met de 100/400mm zoomlens). Daar wou ik echt niet binnen gaan... Stel je voor dat je daar wegzinkt of ergens invalt... brrrr. Ik mag er niet aan denken...

Dit dorre, doodse landschap vond ik echt wel bijzonder. Het was een stukje IJsland dat ik niet voor mogelijk hield... Een stukje actieve vulkaanwoestijn naast het geothermisch vulkaangebied, waar we in de volgende IJsland aflevering nog eventjes naartoe gaan.

 ijsland, iceland, vakantie, vulkaan, lava, rotte eieren geur, leirhnjúkur, krafla, haiku, poëzie, taal, canon 100400mm lens, canon 1d mark 4, eiland, zon, zonsopgang, ochtend, ochtendlicht

 

 

 

Et voila... we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

'k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en haiku woordjes van eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out. Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

zaterdag, 17 maart 2018

Leonard Cohen in Brussel

Op het einde van mijn vorig blogje schreef ik een zinspeling op een volgend blogje met 'L.C' als onderwerp...

Welnu, L.C is niemand anders dan Leonard Cohen cool ! Astemblieft !

Van deze dichter/muzikant/songwriter/immer spiritueel zoekende mens ben ik altijd een grote 'fan' geweest. Deze man met zijn unieke, diep warme, 'gouden stem', die door de goden begenadigd werd met menig groot  talent is heeft me echt wel geïnspireerd in muzikale, teken of schilder projectjes ... Waarvoor mijn eeuwige dank Leonard,  om mijn gedeelde artistieke muze te zijn laughing

In 2013 heeft hij nog opgetreden in Vorst Nationaal (Brussel). Die kans mocht ik niet laten glippen ! Dat optreden moest ik meemaken ! Iets in mij vertelde me dat het wel eens de laatste keer zou zijn dat hij in Brussel een optreden gaf... Dat gevoel bleek waar te zijn want Leonard is 3 jaar later gestorven... cry

 

Enfin soit, gedane zaken nemen geen keer. De dichter/muzikant is niet meer, maar zijn muziek en poëzie blijft voor altijd bestaan.

First, we take Manhattan...  Leonard aan het klavier, zijn 3 backing vocals flirten met zijn diep monotone,  melancholieke stem... kippenvel gevoel kreeg ik ervan laughing

Om in de sfeer te komen... First, we take Manhattan

BD_MG_1986_crop.jpg

 

 

 

 

 Voor het optreden begon moest iedereen een controle passeren... Mijn fototas (met inhoud: Canon 6D met een 70/200mm f2.8 lens en 2 flitsers) werd in beslag genomen en in de vestiaire opgeborgen door het  Forest/Vorst zaal security personeel... Professioneel fotogerief is verboden was hun uitleg... undecided  Damned !! Daar sta je dan hé ?? Maar dan kennen ze mij nog niet echt... wink. "Wie laatst lacht, best lacht" dacht ik cool.

Een 5 tal minuten voor het optreden begon liep ik vlug weg naar de vestiaire, de security mensen waren toen al verspreid in de zaal. 'k heb een vestiaire bediende gesmeekt (én 10€ fooi gegeven) om mijn fototas terug te krijgen... En inderdaad... de brave man bezweek voor mijn gesmeek (en de 10€ extra natuurlijk). Met de fototas verstopt onder mijn jas kon ik nog net op mijn plaats geraken, en toen ging het licht uit... Net op tijd tongue-out. Niemand van security heeft me die avond nog 'betrapt' met mijn 'professioneel fotogerief' wink.  Ikke blij natuurlijk 

BD_MG_1992_Crop.JPG

 

 

 

 

Wie doet het hem na... ?  een oude man van 79 jaar, en nog op een enorm zware concert tour gaan...

Als Leonard de nylon snaren van zijn zwarte Ovation Adamas  gitaar laat zingen... dan krijg ik koude en warme rillingen tegelijk. Neem daarbij de backing vocals van de 3 vrouwen, de meeslepende viool en de dartelende noten van de accordeon... hemelse klanken vind ik, ik krijg er tranen van in de ogen, zo meeslepend mooi !

BD_MG_1993_Crop.jpg

 

 

 

 

Als de steunende contrabas de ultra lage octaven uit Cohen's monotone melancholieke stem begeleid... dan luister ik geboeid, dan vertoef ik in een andere wereld, een wereld vol prachtige muziek en meeslepende klanken. Het walhalla van muzikaal genot smile 

Hoe muziek pure emotie én poëzie wordt... Zalig gewoon !

BD_MG_1994_Crop.jpg

 

 

 

 

Leonard/Hallelujah

 

Leonard 

 

Diep ingetogen

kreunt Leonard ons zijn lied

heerlijk meeslepend

BD_MG_1998_Crop_BW.jpg

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

'k hoop dat je genoten hebt van mijn (illegale) fotografie én uiteraard het Haiku woordje van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd...

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in 't volgende blogje...

We zullen wel zien over wat en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

06:00 Gepost door Dirk in Algemeen, fotografie, Haiku, Poezie, Senryu, taal, Vrije tijd | Commentaren (13) | | | |  Facebook