zaterdag, 17 maart 2018

Leonard Cohen in Brussel

Op het einde van mijn vorig blogje schreef ik een zinspeling op een volgend blogje met 'L.C' als onderwerp...

Welnu, L.C is niemand anders dan Leonard Cohen cool ! Astemblieft !

Van deze dichter/muzikant/songwriter/immer spiritueel zoekende mens ben ik altijd een grote 'fan' geweest. Deze man met zijn unieke, diep warme, 'gouden stem', die door de goden begenadigd werd met menig groot  talent is heeft me echt wel geïnspireerd in muzikale, teken of schilder projectjes ... Waarvoor mijn eeuwige dank Leonard,  om mijn gedeelde artistieke muze te zijn laughing

In 2013 heeft hij nog opgetreden in Vorst Nationaal (Brussel). Die kans mocht ik niet laten glippen ! Dat optreden moest ik meemaken ! Iets in mij vertelde me dat het wel eens de laatste keer zou zijn dat hij in Brussel een optreden gaf... Dat gevoel bleek waar te zijn want Leonard is 3 jaar later gestorven... cry

 

Enfin soit, gedane zaken nemen geen keer. De dichter/muzikant is niet meer, maar zijn muziek en poëzie blijft voor altijd bestaan.

First, we take Manhattan...  Leonard aan het klavier, zijn 3 backing vocals flirten met zijn diep monotone,  melancholieke stem... kippenvel gevoel kreeg ik ervan laughing

Om in de sfeer te komen... First, we take Manhattan

BD_MG_1986_crop.jpg

 

 

 

 

 Voor het optreden begon moest iedereen een controle passeren... Mijn fototas (met inhoud: Canon 6D met een 70/200mm f2.8 lens en 2 flitsers) werd in beslag genomen en in de vestiaire opgeborgen door het  Forest/Vorst zaal security personeel... Professioneel fotogerief is verboden was hun uitleg... undecided  Damned !! Daar sta je dan hé ?? Maar dan kennen ze mij nog niet echt... wink. "Wie laatst lacht, best lacht" dacht ik cool.

Een 5 tal minuten voor het optreden begon liep ik vlug weg naar de vestiaire, de security mensen waren toen al verspreid in de zaal. 'k heb een vestiaire bediende gesmeekt (én 10€ fooi gegeven) om mijn fototas terug te krijgen... En inderdaad... de brave man bezweek voor mijn gesmeek (en de 10€ extra natuurlijk). Met de fototas verstopt onder mijn jas kon ik nog net op mijn plaats geraken, en toen ging het licht uit... Net op tijd tongue-out. Niemand van security heeft me die avond nog 'betrapt' met mijn 'professioneel fotogerief' wink.  Ikke blij natuurlijk 

BD_MG_1992_Crop.JPG

 

 

 

 

Wie doet het hem na... ?  een oude man van 79 jaar, en nog op een enorm zware concert tour gaan...

Als Leonard de nylon snaren van zijn zwarte Ovation Adamas  gitaar laat zingen... dan krijg ik koude en warme rillingen tegelijk. Neem daarbij de backing vocals van de 3 vrouwen, de meeslepende viool en de dartelende noten van de accordeon... hemelse klanken vind ik, ik krijg er tranen van in de ogen, zo meeslepend mooi !

BD_MG_1993_Crop.jpg

 

 

 

 

Als de steunende contrabas de ultra lage octaven uit Cohen's monotone melancholieke stem begeleid... dan luister ik geboeid, dan vertoef ik in een andere wereld, een wereld vol prachtige muziek en meeslepende klanken. Het walhalla van muzikaal genot smile 

Hoe muziek pure emotie én poëzie wordt... Zalig gewoon !

BD_MG_1994_Crop.jpg

 

 

 

 

Leonard/Hallelujah

 

Leonard 

 

Diep ingetogen

kreunt Leonard ons zijn lied

heerlijk meeslepend

BD_MG_1998_Crop_BW.jpg

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

'k hoop dat je genoten hebt van mijn (illegale) fotografie én uiteraard het Haiku woordje van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd...

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in 't volgende blogje...

We zullen wel zien over wat en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

06:00 Gepost door Dirk in Algemeen, fotografie, Haiku, Poezie, Senryu, taal, Vrije tijd | Commentaren (13) | | | |  Facebook

woensdag, 14 maart 2018

Sneeuw, minimalisme en bergen

Van het kleine wereldje, ergens diep in Frankrijk, vliegen we verder naar de machtige bergen in Oostenrijk.

Van de zomerse warmte naar de zalige winterkoude.

In de titel van dit blogje lees je : "minimalisme".   Deze vorm van fotografie trekt me meer en meer aan. Om met bijna niets, de essentie en de ziel van het landschap proberen weer te geven,de overweldigende schoonheid van deze winterwereld met heel weinig gegevens in mijn foto's proberen vast te leggen.

Ik ga zeker niet beweren dat minimalisme fotografie gemakkelijk is, integendeel ! Het is vooral goed zien, je standpunt durven verleggen. Zeker ook niet proberen om zo maar mooie plaatjes te schieten (die zijn goed voor postkaartjes enzo)

Ik probeer steeds mijn eigen 'stijl' te ontwikkelen in deze minimalisme materie, het is niet eenvoudig, maar het gegeven  boeit me en daarom doe ik het dan ook heel graag laughing

Je zal ook merken dat mijn postjes vanaf nu kleiner worden, het aantal foto's dat ik per keer publiceer zal dan ook minder zijn per aflevering, maar ik zal proberen meerdere logjes per week te posten. Zo kan ik mijn blog publicatie's wat spreiden en zo de kwaliteit én de leesbaarheid van mijn blog verhogen.

En dit allemaal voor jou, beste bezoek(st)er wink Als dat niet mooi is hé ? tongue-out

 

In de late middagzon breekt de zon door de mistflarden boven het meer en belicht het smeltwater op een grandioze wijze... Onze zon als een enorme flitser en de mist als een natuurlijke licht diffuzer. Zalig is dat ! cool   Er glinsteren ontelbare licht sterretjes over het water.  De bergreuzen schuilen in de mist, de zacht omfloerste boom rijen in het magistrale licht... Dát was voor mij een magie momentje van Oostenrijk in een notendop ! Hoe de pracht van al die elementen op een "eenvoudige manier" kan worden weergegeven, dat is zeker de stempel van "minimalisme" waard vind ik.

 

Twinkel lichtjes

 

Het bergmeer ontwaakt

gestreeld door twinkel lichtjes

en alles werd stil 

sneeuw, oostenrijk, berg, bergen, minimalisme, lermoos, vakantie, wandelen, fotografie, gulden snede, compositie, regel van drie ,

 

 

 

 

 

Kruiend ijs kan heel mooi zijn. Smeltend ijs is zeker even mooi. Wat me hier vooral boeit zijn de lagen lucht die spelen tussen het water en het smeltende ijs. Hoe dunner het ijs, hoe lichter de ijs kleur. Dit kan zorgen voor rijke grijstint schakeringen. Hier hoor je enkel de wind die over de immense ijsvlakte blaast en het knerpend steunend kraken van de enorme ijsmassa.  Indrukwekkend hoor laughing. Dit alles speelt onder een kristalblauwe hemel met watten wolkflarden... Zalig !  Zen momentjes waren het !  tongue-out

sneeuw, oostenrijk, berg, bergen, minimalisme, lermoos, vakantie, wandelen, fotografie, gulden snede, compositie, regel van drie ,

 

 

 

 

Hier heeft een of ander dier zijn/haar poot-afdrukken achtergelaten in de sneeuw. In de vorm van een kruis nog wel...  Ik vond dit plaatje wel mooi. Maar is dit minimalisme ? Sommige zeggen ja, anderen dan weer nee... Laat ons de kerk in het midden houden, ik vind het een leuke foto wink en daarom post ik hem hier tongue-out

sneeuw, oostenrijk, berg, bergen, minimalisme, lermoos, vakantie, wandelen, fotografie, gulden snede, compositie, regel van drie ,

 

 

 

 

Een paar honderd meter verder merkte ik dit prachtig zigzaggende spoor op in de sneeuw... Is het gemaakt door een eend ? dat ik het echt niet weet.   Zonder dat het diertje het beseft, liep het een mooi klassiek patroon in de sneeuw met raakpunten over de klassieke "regel van drie" compositie vorm. Ik zat met mijn knieën in de sneeuw want als ik recht stond waren deze sporen amper te zien, door de lage zon... Je ziet dus: veranderen van standpunt kan soms mooie dingen opleveren tongue-out

 

 

Sporen

 

Sporen in de sneeuw

vertellen dat hier een dier

heeft rond gewandeld

sneeuw, oostenrijk, berg, bergen, minimalisme, lermoos, vakantie, wandelen, fotografie, gulden snede, compositie, regel van drie ,

 

 

 

Als afsluiter vandaag... Een symbolische foto van de komende lente...

Heel diep beneden de gesmolten sneeuw kan je een lijntje bruine aarde en wat flarden wintergras zien.

Binnen enkele weken is hier alles terug fris groen en bezaaid met bergbloemen. Zalig toch ? cool

Hoe een klein minimaal lijntje een belofte naar de nakende lente kan geven.

 

 

Lente

 

Een klein bruin lijntje

laat me de lente voelen

en haar bloemetjes

sneeuw,oostenrijk,berg,bergen,minimalisme,lermoos,vakantie,wandelen,fotografie,gulden snede,compositie,regel van drie

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit Oostenrijks winter logje gekomen.

'k hoop dat je genoten hebt van mijn Oostenrijkse berg en minimalisme sneeuw fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd...

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in 't volgende blogje...

Misschien publiceer ik dan iets van L. C.  ???? Rarara ... wieofwasdanuweeral wink

We zullen wel zien hé laughing

 

Dirk