dinsdag, 01 november 2011

even stilstaan

Allerzielen, Allerheiligen...

Onze dierbare overledenen eren en herdenken...

Met alle drukte, grote chrysanten potten kopen, al die dingen, doe ik al lang niet meer mee

'k vind het zelfs platte commerce geworden...

Een kerkhofbezoeker ben ik niet, zeker niet het type om aan een graf staan te treuren of te mijmeren

die koude steen antwoord toch nooit...

kerkhof,graf

 

Veel liever denk ik thuis eens na over wat was en hoe het was, of tijdens een wandeling, of zomaar

het kerkhof heb ik daar niet bij nodig om toffe momenten op te rakelen, overledenen eren kan zelfs met famillie of vrienden zo van 'weet je nog dat...' , 'en dit...' ,  goede herinneringen koesteren en die een warm plaatsje geven in je hart, zodat je het later nog eens kan bevoelen.

Mijn ouders, beiden overleden, waren heel gelovig, voor hen dit verweerde kruisje, 't symbool van hun geloof. En wat fleurig warm zomerzonlicht... zonnig & warm, zoals mijn gedachten voor hen zijn... kerkhoven hoeven niet somber en grijs te zijn...  nagedachtenissen ook niet

kerkhof,graf

18:00 Gepost door Dirk in fotografie | Commentaren (6) | Tags: kerkhof, graf | | | |  Facebook

Commentaren

een groet, een heel eenvoudig bloemeke, op welke dag dan ook, op het moment dat je er behoefte aan hebt
en voor de rest zitten ze in je hart, daar zullen ze nooit verdwijnen

Gepost door: fotorantje | dinsdag, 01 november 2011

Reageren op dit commentaar

Het blijft een triestige bedoeling Dirk, toch ga ik ze een bezoekje brengen met een bloemeke!
groetjes

Gepost door: Dominic | dinsdag, 01 november 2011

Reageren op dit commentaar

weet je Dirk, ..... daar waar je ouders nu ook zijn, ergens aan de overkant, ergens tussen hier een daar ....
een heel klein lichtpuntje in het oneindig zijn ....
Kijk vanavond eens naar omhoog en als je een knipoogje ziet dat zijn het vast en zeker je ouders, zo dankbaar voor dat kruisje dat je hen gaf

Gepost door: merel | woensdag, 02 november 2011

Reageren op dit commentaar

iedereen doet het op zijn manier, hoe heeft weinig belang....

als je het maar doet...

groeten

Gepost door: willy | woensdag, 02 november 2011

Reageren op dit commentaar

Mijn vader verongelukte op 29-jarige leeftijd op 24 oktober. Ik was nog maar 6. Ik ben nog vaak op het kerkhof te vinden, maar.... mijn trouwdag is ook op 24 oktober. Dit heb ik bewust gedaan, omdat ik het negatieve iets positiefs wilde geven ;-)

groetjes, Helma

Gepost door: Helma | vrijdag, 04 november 2011

Reageren op dit commentaar

Elk mens heeft zo zijn eigen kijk op de dingen van het leven
als we echt luisteren naar elkaar, aanvaarden & begrijpen dat iemand anders de dingen anders ziet of beleefd
dan kunnen we die ervaring bij de onze voegen
Dan hebben we weer iets geleerd en groeien we weer een stukje als mens
Dank je voor je eerlijke mening.
Groetjes, Dirk

Gepost door: Dirk | vrijdag, 04 november 2011

De commentaren zijn gesloten.