zaterdag, 08 oktober 2011

Pajottenland

't Pajotse landschap is vol met surprises...

't ene moment proef je de wijdsheid van het land , je bent gewoon een stipje in dit alles

dan zie je de lijnen, de subtiele lijnen die het land doorkruisen, contrasterende kleuren

Aan de fotograaf om er zijn compositie en ritme uit te scheppen...

pajottenland, zeppos, roosdaal, wandeling, natuur

 

En enkele honderden meters verder is er weer geen cafe...

grmbl..  mijn flesje spa-bruis is al lang leeg, 'k had wel dorst...

maar gelukkig viel m'n oog op dit vreedzaam zonovergoten tafereeltje...

Een vruchtbare boomgaard (zou 't die van Adam & Eva zijn ?), een paradijsje als het ware

een verademing... vergeten was mijn dorst !

Kan je verliefd worden op een landschap ?

pajottenland, zeppos, roosdaal, wandeling, natuur

18:00 Gepost door Dirk in fotografie | Commentaren (6) | Tags: pajottenland, zeppos, roosdaal, wandeling, natuur | | | |  Facebook

Commentaren

Ik heb nog steeds geen raynox voorzetlens Dirk! Mooie landschappen!
groetjes

Gepost door: Dominic | zaterdag, 08 oktober 2011

Reageren op dit commentaar

tuurlijk kan je dat, k ben het nu al!

Gepost door: fotorantje | zaterdag, 08 oktober 2011

Reageren op dit commentaar

een paradijsje....eerlijk gezegd ik had me dat toch wat exotischer voorgesteld...

knappe foto's

Gepost door: willy | zondag, 09 oktober 2011

Reageren op dit commentaar

ff geduld Willy, geduld is een schone deugd...
we zijn pas onderweg... 't is nog ver hoor...
't pajottenland heeft meer onder de lendenen dan een buitenstaander mag verwachten :-)
en we nemen zeker de tijd, om onze ziel met mondjesmaat te laten zien...
't pajottenland moet je echt proeven...

Gepost door: Dirk | zondag, 09 oktober 2011

Brel,mon pays plat,daar doet de eerste mij aan denken,hoe kunnen onze naasten onze meest dierbaren ,die wie we het liefst zien ons obsessionele gedrag,we zijn toch geen alcoliekers,om foto's te shoten niet begrijpen of moet ik mij de vraag stellen hoe kunnen wij zo een ongelofelijke egoisten(weet niet hoe ik die punten boven die i krijg sorry) zijn?Ik kan dit compromie niet maken want ik zou mij ongelukkig voelen hoe goed ik hen ook begrijp ik doe het altijd opnieuw.Tijdens een rondvaart op de Oosterschelde hebben mijn vrouw en dochter met mijn kleinkinderen mij nauwelijks gezien maar ik kon mij geen halt toeroepen achteraf spijt en zeker wanneer de vermoedelijk schitterende beelden in je hoofd dan in werkelijkheid tegenvallen ben je ongelukkig,maar ondanks mijn 54 heb ik nog steeds niet de wijsheid om dit niet meer te doen.Mea culpa,en dan teken en schilder ik nog met dezelfde intensiteit.moet ik nu dringend naar de psychiater,neen het is de aard van het beestje.

Gepost door: claude scholten | donderdag, 13 oktober 2011

Reageren op dit commentaar

"De aard van het beestje ", inderdaad. Heel herkenbaar gedrag. Als je dat impulsieve creatief gedrag gaat afremmen, dan pas kom je in de problemen... gewoon verder doen zoals je bezig bent en soms een uit de artistieke wolkenhemel nederdalen om het ondermaatse te zien en dan oordelen of je daar even blijft of terug omhoog vliegt... :-)

Gepost door: Dirk | maandag, 17 oktober 2011

De commentaren zijn gesloten.